Een smakelijke (soort van) Babi Pangang van oma op moeder op zoon

“Een hele fles tomatenketchup?”, was de bijna verontwaardigde vraag toen ik dit gerecht wilde klaarmaken. Ik was 18 jaar, woonde net op kamers en we noemden het toen ‘koken met ketchup’. Mijn culinaire repertoire bestond toen louter uit gerechten uit het boek ‘Koken voor studenten’ en wat ik van mijn moeder en oma heb geleerd. Tim, een toenmalige studiegenoot, keek zijn ogen uit toen hij me dit zag maken, maar uiteindelijk bleek het prima te smaken. Na 14 jaar werd het weer eens tijd om te maken. Dit is mijn variant van de soort van Babi Pangang zoals ik die van mijn oma en moeder heb geleerd, maar dan met kip, ananas en verse groentes.

babi pangang boven

Koken is voor mij iets dat met emoties te maken heeft. Als ik dingen proef of klaarmaak, schieten gedachten en anekdotes door me heen. Soms weet ik nog op welke avond ik wat heb gemaakt en soms kan ik me levendig herinneren wat iemand erover zei. In dit geval ook wat Tim ervan vond. Ik heb het na mijn studieperiode eigenlijk nooit meer gemaakt. Het is eigenlijk een vergeten gerecht geworden en ik herinnerde me het pas laatst toen ik door wat aantekeningen van mijn overleden moeder bladerde.

Dit recept stond er helaas niet in, dus het was nog even moeilijk om het te herhalen. Ik wilde zo trouw mogelijk blijven aan het originele recept, maar ik heb er wel mijn eigen draai aan gegeven om het minder ongezond te maken. Hoe maak je een recept dat je al 14 jaar niet hebt gemaakt, maar waarvan je nog ongeveer weet hoe het moet? Best een uitdaging!

Wat heb je nodig om dit gerecht te maken?

  • Een fles tomatenketchup
  • Een blikje tomatenpuree
  • Gemalen gemberpoeder
  • Ananas uit blik, inclusief het sap
  • Bruine suiker
  • Ketjap
  • Sambal
  • Kip
  • Ui
  • Knoflook
  • Verse groentes
  • Volkoren rijst

Hoe maak je het gerecht?

Om te beginnen, zet je een pannetje water op het vuur. Als het water kookt, doe je er wat zout bij en dan ongeveer 70 gram volkoren rijst per persoon. Dat laat je 8 minuten koken, afgieten, terug in de pan met de deksel erop en lekker laten staan.

In de tussentijd kun je beginnen aan het snijden van de ingrediënten. Let wel, dit is voor 1 persoon.

Op een plank snijd ik een ui in halve ringen en snijd ik een knoflook klein. Op een andere plank halveer ik een kip horizontaal en snijd er daarna reepjes van en dan in blokjes. Dat is al het snijwerk. Volgens mij hielden mijn oma en moeder van eenvoud…

In een wokpan laat ik wat olie warm worden en daar gaan de kipblokjes in. Die bak je zodat alle klanten wat kleur krijgen. Dan gaan de ui en knoflook bij en die laat je glazig worden.

Ik doe wat peper, zout en de gemberpoeder bij het mengsel en laat het nog wat aanbakken. Dan gaan daar de tomatenpuree en de tomatenketchup bij. Als je een klein kuipje tomatenpuree hebt, moet je zelf bepalen hoeveel ketchup je erbij doet. Het moet een mooie hoeveelheid saus worden, dus dat kun je naar eigen inzicht toevoegen.

Daar gaat dan ook het sap van de ananas uit blik bij, om het geheel nóg wat zoeter te maken. Daar gaat dan een theelepel sambal bij. Ook dit is naar eigen inzicht, want iedereen vindt een andere pittigheid lekker. Heb je er te veel van ingedaan, dan kun je dat compenseren met wat bruine suiker. Ik doe er sowieso wat bruine suiker bij om me aan het recept te houden, inclusief wat ketjap voor de zoutigheid (ja, dat woord bestaat best). Dan heb je nu wat pittigheid, zoetigheid en zoutigheid in je saus en dat zorgt natuurlijk voor de Oosterse lekkerheid.

Als je de saus laat pruttelen, kun je er de ananas en wat meer groentes bijdoen. Ik heb nog een zak met voorgesneden groentes liggen en daar doe ik wat van bij. Het zijn prei, wortel en bloemkool en dat zorgt voor wat meer gezonde elementen in dit gerecht.

Als dat warm is geworden, is het alweer tijd om te eten!

bord babi pangang

En hoe smaakt het?

Al bij de eerste hap denk ik weer terug aan vroeger. De smaak komt me herkenbaar voor en dat is een teken dat het best weer is gelukt. Het smaakt prima, een prima combinatie tussen zoet en pittig. Het is een ode aan de kookkunst van mijn oma en moeder, maar dan met een beetje van mezelf erbij. Een prima combinatie!

En? Wat vond je ervan?

%d bloggers liken dit: